Restytucja żubra rozpoczęta w 1923 r. bazowała na niewielkiej liczbie osobników utrzymywanych w zwierzyńcach i ogrodach zoologicznych. W Polsce hodowla żubra koncentrowała się początkowo w Puszczy Białowieskiej, na terenie administrowanym przez Lasy Państwowe, do czasu utworzenia Białowieskiego Parku Narodowego. Reintrodukcja gatunku rozpoczęła się w 1952 r. w Puszczy Białowieskiej, a dziesięć lat później nastąpiła w Puszczy Boreckiej oraz w Bieszczadach. W tamtych obszarach żubry wolno- żyjące bytowały przede wszystkim na gruntach w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

W Polsce, żubr jest gatunkiem objętym ścisłą ochroną gatunkową. Został wpisany do aneksów II i IV Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Krajowa populacja gatunku stale wymaga działań z zakresu czynnej ochrony.

Populacja żubra w Polsce rośnie, powoduje to potrzebę zapewnienia właściwej jakości przestrzeni do bytowania gatunku, zwiększania świadomości i akceptacji społecznej oraz realizacji działań ograniczających negatywny wpływu gatunku na otoczenie.

Ochrona żubra, zgodnie ze Strategią ochrony żubra Bison bonasus w Polsce (2007), podzielona jest na część in situ (dotyczącą populacji wolnożyjących) oraz ex situ (dotyczącą stad żyjących w zagrodach).

W ramach realizacji Programu ochroną zostaną objęte istniejące oraz tworzone wolne populacje żubra w Polsce, które bytują lub będą bytować na gruntach w zarządzie PGL LP. Obecnie są to populacje: białowieska, knyszyńska, borecka, bieszczadzka, zachodniopomorska oraz utworzone w ostatnich latach: populacja augustowska, janowska oraz romincka.

Celem ochrony ex situ jest zapewnienie dobrostanu, prowadzenie hodowli dla utrzymania zmienności genetycznej oraz zwiększenie poziomu wiedzy i akceptacji społecznej.

W ramach Programu Nadleśnictwo Borki realizuje zadania obejmujące: zapewnienie stałej opieki weterynaryjnej, prowadzenie stałej obsługi stada żubrów w Zagrodzie Hodowlano-Pokazowej w Wolisku oraz infrastruktury związanej ze stadem, a także wzbogacanie bazy pokarmowej poprzez zakup karmy (rośliny pastewne, mieszanka zbóż, kiszonka z kukurydzy, lizawki solne). Zadania te zaplanowano do realizacji na 2026 r.

Program został zatwierdzony Zarządzeniem nr 113 DYREKTORA GENERALNEGO LASÓW PAŃSTWOWYCH